

D4374

། །ཞིག་ནས་སྐུ་ལ་བསྒོམ་ཐབས་ཆུང་ངུ་རྫོགས་སོ།། །།[]གང་གིས་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་མཐར་ཕྱིན་པས། །འགྲོ་བའི་མི་ཤེས་རབ་རིབ་སེལ་མཛད་པ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །ཞི་གནས་འཇུག་པའི་ཐབས་ཚུལ་ཅུང་ཟད་བྲི། ། སྡོམ་ནི། ཚོགས་དང་ཤེས་བྱ་སྔོན་འགྲོ་དང་། །བསྒོམ་དང་ཉེས་སྤང་ཚོད་གཟུང་དང་། །ངལ་གསོ་སྐྱེ་ལུགས་གནས་པའི་ཚད། །བཅུ་པ་བསྟན་ཐབས་ངོས་ཟུང་ཅིག་།དེ་ལ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པ་ལས། ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི དབང་དུ་བྱས་ནས།དེ་ལ་ཞི་གནས་མི་ཟད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་སེམས་ཞི་བ་དང་། རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང་། ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་། རྣམ་པར་མི་གཡེང་བ་དང་། དབང་པོ་ལེགས་པར་བསྡམས་པ་དང་། མི་རྒོད་པ་དང་། མི་འཕྱར་བ་དང་། མུར་ཅོར་མི་སྨྲ་བ་དང་། ཡབ་ཡབ་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་། མི་འགྱུར་བ་དང་། ཞི་དེས་པ་དང་། བསྲུང་བ་དང་། ཅང་ཤེས་པ་དང་། ལས་སུ་རུང་བ་དང་། རྩེ་གཅིག་པ་དང་། གཅིག་པུར་དགའ་བ་དང་། འདུ་འཛི་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང་། དབེན་པར་དགའ་བ་དང་། ལུས་དབེན་པ་དང་། སེམས་མ་བསླད་པ་དང་། དགོན་པར་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། འདོད་པ་ཉུང་བ་དང་། འདོད་པ་མེད་པ་དང་། འདོད་ཆེན་མེད་པ་དང་། ཆོག་ཤེས་པ་དང་། འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། ཆོ་ག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། སྤྱོད་ལམ་བསྲུང་བ་དང་། འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཚོད་ཤེས་པ་དང་། དུས་མིན་ཤེས་པ་དང་། རླན་དྲོད་ཤེས་པ་དང་། དགང་སླ་བ་དང་། གསོ་སླ་བ་དང་། སོ་སོར་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མི་མཐོ་མི་དམའ་བ་དང་། ངན་དུ་བརྗོད་པ་དང་། ངན་དུ་སྨྲ་བའི་ཚིག་གི་ལན་དང་དུ་ལེན་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། བྱམས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང་། དགའ་བ་ལ་གཞོག་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་སྒོམ་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། དལ འབྱོར་སྤྱོད་པའི་སྐབས་སུ་སྐྱོན་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལས་བརྩམས་ཏེ།སྐྱོན་དེ་དག་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་རིམ་གྲོ་མི་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་དང་བསླབ་པ་དང་། འཕགས་པ་རྣམས་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་རྒན་རབས་དང་། བར་མ་དང་གསར་ བུ་རྣམས་ལ་རིམ་གྲོ་མི་བྱེད་པ་ནི་སྐྱོན་ནོ།

我将为您翻译这段藏文。这是一段关于禅修的教法：
小修法圆满。

以谁圆满止观，为众生驱除无明翳障，向一切智者顶礼，略述入止之方便法。
总纲：资粮与所知前行，修习与断过把握，休息生起住之量，第十教授当认知。
何为止之资粮？如《圣无尽慧所说经》中关于止之资粮说道：何为无尽止？即心寂静、极寂静、近寂静、不散乱、善护诸根、不躁动、不轻浮、不妄语、不轻佻、不变异、寂静调柔、守护、善解、堪能、专一、乐独处、远离喧嚣、乐寂静、身远离、心无染、趣向寂静作意、少欲、无欲、无贪求、知足、活命清净、仪轨圆满、守护威仪、具正念、知量、知时、知冷暖、易满、易养、以择法力不高不低、对恶语与诽谤能安忍、发起趣向瑜伽之心、喜乐内心安住、作意禅定支分、生起慈心、成就悲心、随喜、修习舍心。
又如《宝云经》中说：闲暇受用时应善知过患。何为过患？即不恭敬佛、法、僧、学处、圣者、清净行者中的长老、中年及新学者，此为过患。

།བདག་ལ་རི་མོ་བྱེད་པ་དང་། གཞན་ལ་བརྙས་པ་དང་། ཡུལ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་དང་། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་དང་། གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། ཆད་པར་ལྟ་བ་དང་། རྟག་པར་ལྟ་བ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་དང་། རྟག་པར་འཛིན་པ་དང་། མི་རྟག་པར་འཛིན་པ་དང་། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་མཉེས་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་བརྟེན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་དང་།སྡིག་པའི་གྲོགས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང་། མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་སྤང་བ་དང་། མདོ་སྡེ་ཟབ་མོས་སྐྲག་པ་དང་། སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོ་བྱེད་པ་དང་། བདག་ལ་བརྙས་པ་དང་། གཟི་བརྗིད་ཆུང་བ་དང་། སྤོབས་པ་ མེད་པ་དང་།གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་འགྱོད་པ་དང་། མི་འགྱོད་པ་ལ་འགྱོད་པ་དང་། འགྱོད་པ་ལ་མི་འགྱོད་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་ཀུན་ནས་ལྡང་བའི་གྲགས་པ་དང་། གཡོ་སྒྱུས་བཅིངས་པ་དང་། རྨུགས་ཤིང་གཉིད་ཀྱིས་ནོན་པ་དང་། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་འདོད་པ་དང་། རུས་ལ་འདོད་ ཆགས་པ་དང་།རིགས་ལ་འདོད་ཆགས་པ་དང་། ལྟ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་པ་དང་། ཡུལ་ལ་འདོད་ཆགས་པ་དང་། འཁོར་ལ་འདོད་ཆགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པའི་གསང་ཚིག་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ལ་འབྱོར་བ་དང་། ཡི་དམ་འདོར་བ་དང་། མི་དགེ་བ་ དང་ལྡན་པ་དག་ལ་རྩོལ་བ་དང་།རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྡེབ་དང་། སྐྱེས་པ་དང་བསྡེབ་པ་དང་། བུད་མེད་དང་བསྡེབ་པ་དང་། ཁྱེའུ་དང་བསྡེབ་པ་དང་། བུ་མོ་དང་བསྡེབ་པ་དང་། མུ་སྟེགས་ཅན་དང་བསྡེབ་པ་དང་། དགོན་པ་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་བ་དང་། ཟས་ཀྱི་ཚོད་ མི་ཤེས་པ་དང་།བླ་མའི་དྲུང་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང་། ཁ་ཏོན་གྱི་དུས་མི་ཤེས་པ་དང་། སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གནས་མི་ཤེས་པ་དང་། བསླབ་པ་ཕྲ་མོ་དག་ལ་གུས་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། སྡིག་པ་ཆུང་ངུ་རྣམས་ལ་འཇིགས་པར་མི་ལྟ་བ་དང་། དབང་པོ་གཏི་མུག་གིས་བསྒྲིབས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། གཡེང་ བ་དང་ལྡན་པ་ལ་དབང་པོ་གྲིམས་པ་དང་།རྒོད་པར་སྤྱོད་པ་དང་། བཅོས་དཀའ་བ་དང་། བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་གཟུགས་དག་ལ་མཚན་མ་དང་མངོན་རྟགས་སུ་འཛིན་པ་དང་། ཁྲོ་བ་རྣམས་ལ་སེམས་མི་བྱམས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ལ་སྙིང་མི་ བརྩེ་བ་དང་།ན་བས་སྐྱོ་བར་མི་བྱེད་པ་དང་། ཤི་བས་མི་སྐྲག་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་འབར་བ་ལས་མི་འབྱུང་བ་དང་། ལུས་སོ་སོར་མི་རྟོགས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོ་སོར་མི་རྟོགས་པ་དང་། ཅི་བྱས་ཅི་བྱེད་ཅི་བྱ་ཞེས་སོ་སོར་མི་རྟོགས་པ་དང་། མི་བསམ་པ་ལ་སེམས་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ལ་ སྤྱི་རྟོག་པ་དང་།མི་སྨོན་པ་ལ་སྨོན་པ་དང་།

我将为您直译这段藏文：
对自己谄媚，轻蔑他人，趣向世间，背离涅槃，执著我见，执著众生见，执著补特伽罗见，执著断见，执著常见，执著空性，执著常性，执著无常性，不令圣者欢喜，亲近凡夫，远离持戒者，亲近破戒众生，依止恶友，远离善知识，舍弃甚深经典，畏惧甚深经典，懈怠放逸，轻视自己，威德微小，无有胆识，不当忏悔，当忏不忏，不当忏而忏，生起遮蔽烦恼名声，为诡诈所缚，昏沉睡眠所压，贪求利养恭敬，贪著种姓，贪著家族，贪著见解，贪著境界，贪著眷属，依止顺世外道密语，诽谤正法，舍弃誓言，精进于不善，与出家人交往，与男人交往，与女人交往，与童男交往，与童女交往，与外道交往，不乐寂静处，不知食量，不往师前，不知诵经时，不知行境处，不敬微细学处，不畏小罪，具足愚痴覆盖诸根，散乱时收摄诸根，行为轻浮，难以调伏，不听教诲，于可意不可意色境执取相好，于瞋怒者不修慈心，于受苦者不生悲悯，不厌病苦，不惧死亡，不出遍燃，不观察身，不观察戒律，不观察已作当作将作，思维不当思维者，观察无常者，希求不当希求者。

མི་རྟག་པ་ལ་ སྤྱི་རྟོག་པ་དང་།མི་སྨོན་པ་ལ་སྨོན་པ་དང་། མི་འབྱུང་བ་ལ་འབྱུང་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། མི་དགེ་བ་ལ་དགེ་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ལམ་མ་ཡིན་པ་ལམ་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། མ་ཐོབ་པ་ལ་ཐོབ་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་། བྱེད་པ་ངན་པས་གཡེངས་པ་དང་། དགེ་བའི་ཕྱོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་མི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་མངོན་པར་དད་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་མི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་། ཉན་ཐོས ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་མངོན་པར་དད་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་།རྩོད་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་དང་། འཐབ་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དང་། བརླང་བ་དང་། རྩུབ་པ་དང་། ཕོ་ཐེག་ཅན་དང་། སྤྱི་རྟོལ་ཆེ་བ་དང་། གཏུམ་པ་དང་། གདུག་པ་དང་། ངག་མི་སྙན་པ་དང་། མུར་ཅོར་ སྨྲ་བ་དང་།མི་གཙིགས་པར་སྨྲ་བ་དང་། ངན་དུ་སྨྲ་བས་སྨྲ་བ་དང་། བརྫུན་ཟེར་བ་དང་། སྤྲོས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་། སྤྲོས་པ་ལ་གཞོལ་བ་ནི་སྐྱོན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ལས་ཡང་གསུངས་པ། དེ་འདུ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤང་ངོ་། །འདུ་ འཛི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་སྤོང་ངོ་།།སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བ་དང་། འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། གནོད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། འཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་སྤང་ངོ་། །ཤེས་ཀྱི་ཁེ་འདོད་པ་དང་། གྲགས་པ་འདོད་པ་ དང་།རྙེད་པ་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་སྤོང་སྟེ། དེ་ལུས་དང་སེམས་རབ་ཏུ་དབེན་པས་སེམས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་ལ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གི་སེམས་འདི་ཅི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་དམ། འོན་ཏེ་མི་དགེ་བའམ། འོན་ཏེ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའམ། ཆོས་གང་ལ་སྤྱོད་ ཅེས་རྣམ་པར་དཔྱོད་དེ།གལ་ཏེ་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་ན་དེ་ལ་སེམས་དགའ་བ་དང་། རངས་པ་དང་། མགུ་བ་བསྐྱེད་དོ། །དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནོ། །འོན་ཏེ་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་ན་དེ་ལ་སྐྱོ་བ་མང་བ་དང་། རྟོག་པ་མང་བ་ ཡིན་ཏེ།མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་སྤང་བ་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན་ནོ། །མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཆེན་པོ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆུང་ངུའོ།

于无常起总体观察，于不应希求者生希求，于不生起者认为生起，于不善法认为是善法，于非道认为是道，于未获得认为已获得，贪著眼前之事，为恶行所散乱，舍弃广大善法，不赞大乘，赞叹声闻乘，不赞叹信仰大乘之人，赞叹信仰声闻乘之人，专事争论，性好斗争，粗暴，粗鲁，傲慢，轻率，凶暴，恶毒，语不悦耳，喧哗而语，不慎重而语，恶语而语，说妄语，喜好戏论，趣向戏论乃是过失。
复次于彼经中又说：应当完全舍离一切聚集，应当完全舍离一切喧闹。应当舍离喜好言说、欲望分别、害心分别、损恼分别及一切见解分别。应当完全舍离求名闻、求利养、求声誉等一切。
以身心远离而善巧于心，于心如是思维：我此心是行善耶？抑或不善？抑或无记？行于何法？如是观察。若行善法，则于此生欢喜、欣悦、满足。此等善法为何？即是三十七菩提分法。若行不善，则多生厌离、思虑，精进断除彼等不善法。此等不善法为何？即是贪欲、嗔恚、愚痴。其中贪欲应知有三种：大、中、小。

།དེ་ལ་འདོད་ ཆགས་ཆེན་པོ་གང་ཞེ་ན།གང་ལུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་སྟེ། སེམས་ཀུན་ནས་གཟུང་ཞིང་གནས་པ་དང་། གང་གི་དེ་ལ་གཞོལ་ཞིང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་མི་འཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ལ་གཞོལ་བ་དེ་ལ་ངོ་ཚ་དང་འཛེམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་ངོ་ཚ་ དང་འཛེམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན།དེ་ལ་གཅིག་པུ་ལྐོག་ཏུ་སོང་སྟེ། སེམས་ཀུན་ནས་གཟུང་ཞིང་གནས་པ་དང་། དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་ཅིང་དེ་ཉིད་ལ་ལེགས་པར་ཤིན་ཏུ་སྨོན་པ་དང་། དེ་ཉིད་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ལ་ངོ་ཚ་མེད་ པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་ན་འཛེམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེ་དང་། གཞི་དེས་ཕ་མའམ་བླ་མ་ལྟ་བུ་གཞན་དག་དང་རྩོད་ཅིང་ཕྱིར་ཟློག་པ་དང་། རྒོལ་བར་བྱེད་ཅིང་དེས་ངོ་མི་ཚ་ལ་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ལ་འཛེམ་པ་དང་། ངོ་ཚ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱུ་དེ་དང་ རྐྱེན་དེ་དང་།གཞི་དེས་ངན་སོང་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་འབྲིང་པོ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་བརྟེན་པར་གྱུར་ན་བྱ་བ་གྲུབ་ཀྱི་བར་དུ་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་གྲུབ་ནས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཐོབ་ནས་འགྱོད་པ་ འཐོབ་པ་དང་།སེམས་ལ་མི་འཆབ་པ་འཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ནི་འདོད་ཆགས་འབྲིང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ཆུང་ངུ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་འདོད་པ་རྣམས་བསྟེན་པར་གྱུར་ཀྱང་མནམས་པ་དང་། བྱུག་པ་དང་། ལུས་ཀྱིས་རེག་པ་ཙམ་མམ། ཚིག་ཏུ་སྨྲས་པ་ཙམ་མམ། མཐོང་ བ་ཙམ་གྱིས་ཚིམ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ཆུང་ངུ་ཞེས་བྱའོ།།མདོར་ན་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པའི་སེམས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཞེ་སྡང་གང་ཞེ་ན། ཞེ་སྡང་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཆེན་པོ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆུང་ངུའོ། དེ་ལ་ཞེ་སྡང་ཆེན་པོ་གང་ཞེ་ན། ཞེ་སྡང་གི་རྣམ་པ་གང་གིས་ཞེ་སྡང་ཞིང་རྔམ་འཁྲུགས་གཏུམ་པར་གྱུར་ནས་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་བྱེད་པའམ། དམ་པའི་ཆོས་སྤང་བ་གང་བྱས་པ་ལ་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་བསྡམས་པ་བས་ཀྱང་གྲངས་སུ་ཡང་ཉེ་བར མི་འགྲོ།།ཆ་དང་། བགྲང་བ་དང་། དཔེ་དང་། རྒྱུར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཕྱེད་དེ། དེ་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེ་དང་། གཞི་དེས་ལུས་ཞིག་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་དག་ཏུ་སྐྱེ་ཞིང་། གལ་ཏེ་བརྒྱ་ལ་མིར་སྐྱེ་བ་ན་ཡང་། གནག་ཅིང་དམར་ལ། གཏུམ་ཞིང་གནོད་སེམས་མང་བར་འགྱུར་ ཏེ།དེ་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེ་དང་གཞི་དེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཞེ་སྡང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ།

其中何为大贪欲？即遍及全身，心被完全执持而安住，趣入于彼而不能获得离贪之心，于彼趣入者完全无有惭愧。云何完全无有惭愧？于彼独自隐匿而去，心被完全执持而安住，随后思维彼事并极其希求彼事，且视彼为功德，如是则无惭。云何无愧？以彼因彼缘彼事，与父母或如上师等他人争执、反驳、抗辩，对此不觉羞耻且视为功德，如是则无惭无愧。以彼因彼缘彼事而生于诸恶趣，此即名为大贪欲。
何为中等贪欲？若依于诸欲，直至事成方止，事成后能获得离贪之心，能获得追悔，能获得心不覆藏，此即名为中等贪欲。
何为小贪欲？若依于诸欲，仅以嗅闻、涂抹、身触，或仅以言语，或仅以见到而满足，此即名为小贪欲。
总之，于一切生活资具生起贪著之心，此即名为贪欲。
何为嗔恚？嗔恚亦应知有三种：大、中、小。其中何为大嗔恚？以嗔恚之相而生嗔恚，暴怒凶恶，造作任一五无间罪，或舍弃正法，其罪过甚于五无间罪之总和，不可计数、不可比喻、不可为例、不可为因。以彼因彼缘彼事，身坏命终生于大地狱中，纵使百世得生为人，亦当黑暗赤红，凶暴多害心。以彼因彼缘彼事复当生于地狱，此即名为大嗔恚。

།དེ་ལ་ཞེ་སྡང་འབྲིང་པོ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་ཞེ་སྡང་བར་གྱུར་ཏེ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱས་ནས་མྱུར་བ་མྱུར་བར་སྐྱེན་པ་སྐྱེན་པ་ལ་གོར་ལ་གོར་དུ་འགྱོད་ཅིང་དེའི་གཉེན་པོ་ ལ་ཡང་བརྟེན་པ་སྟེ།དེ་ནི་ཞེ་སྡང་འབྲིང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཞེ་སྡང་ཆུང་ངུ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་ཞེ་སྡང་བར་གྱུར་ནས་ཚིག་ཙམ་དང་། མི་སྙན་པ་ཙམ་དང་། ངན་དུ་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་མི་དགེ་བའི་ལས་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བརྒྱལ་བར་འགའ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། བྱུང་ན་ཡང་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ དང་།ཡུལ་ཙམ་དེ་ཉིད་དང་། ཐང་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཞེ་སྡང་ཆུང་ངུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གཏི་མུག་གང་ཞེ་ན། གཏི་མུག་ཀྱང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཆེན་པོ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆུང་ངུའོ། །དེ་ལ་གཏི་མུག་ཆེན་པོ་གང་ཞེ་ན། གང་ཇི་སྐད་དུ་སྨོས་པའི་ གནས་དེ་དག་ལས་ཉེས་ཀྱང་དགའ་ཞིང་མྱ་ངན་དུ་མི་བྱེད།སྨྲེ་སྔགས་མི་འདོན། འགྱོད་པར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཏི་མུག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གཏི་མུག་འབྲིང་པོ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱས་ཀྱང་ལ་གོར་ལ་གོར་དུ་འགྱོད་ཅིང་། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ ཀྱི་དྲུང་དུ་འཆགས་ཤིང་མི་འཆབ་ལ།དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ཡང་མི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཏི་མུག་འབྲིང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གཏི་མུག་ཆུང་ངུ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མ་ཡིན་པ་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་བསླབ་པ་ཀུན་སྤྱད་པའི་ལམ་གཉིས་གསུམ་ལས་འདའ་བ་སྟེ། དེ་ ནི་གཏི་མུག་ཆུང་ངུ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཕྱིར་ཟློག་པ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དེ་ལྟར་སེམས་ལ་མཁས་པ་ལ་གང་འདོད་པ་རྣམས་ལ་དགའ་བ་དང་། འདོད་པ་རྣམས་ལ་འདུན་པ་དང་། འདོད་པ་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པ་ཡིན་ ཏེ།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སེམས་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལ་སྤྱོད་ན། དེ་ལ་དྲན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ནན་ཏན་བྱེད་ལ། དེ་བརྟག་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་སེམས་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་མི་རྒྱུ་ ནང་དུ་ཡང་མི་རྒྱུ།།དགེ་བ་ལ་ཡང་མི་སྤྱོད། མི་དགེ་བ་ལ་ཡང་མི་སྤྱོད། ལྷག་མཐོང་ལ་ཡང་མི་སྤྱོད། ཞི་གནས་ཀྱང་མི་འཛིན་ཅིང་ཞུམ་ལ་གཉིད་ཀྱིས་ནོན་པར་གནས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཉལ་ཉལ་བ་ལས་སད་པ་མི་གཉིད་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པའི་སེམས་མི་གསལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ དེའི་ཚེ་སེམས་དེ་མི་གསལ་བར་རྒྱུ་བ་སྟེ།དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་གཞག་པ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ།

何为中等嗔恚？以嗔恚而造作罪恶不善业后，迅速迅速、敏捷敏捷地、渐渐生起追悔，并依止其对治，此即名为中等嗔恚。
何为小嗔恚？以嗔恚而仅以言语、仅以不悦、仅以恶语等不善业，虽有时昏厥，即便生起，亦于当下刹那、当下境、当下时依止对治，此即名为小嗔恚。
何为愚痴？愚痴亦应知有三种：大、中、小。其中何为大愚痴？于如前所说诸处虽有过失而欢喜，不生忧恼，不发哀叹，不生追悔，此即名为大愚痴。
何为中等愚痴？虽造不善业而渐渐追悔，于梵行同修前忏悔不覆藏，且不视为功德，此即名为中等愚痴。
何为小愚痴？于非自性罪而是遮罪的学处，违犯二三学处，此即名为小愚痴。
其中，菩萨善巧于心返转。如是善巧于心者，无有于诸欲生喜、于诸欲希求、于诸欲过分贪著。何以故？以其善巧于心故。若行于无记，则具念精进，勤于观察。云何行于无记？当心不行于外，亦不行于内，不行善，不行不善，不行胜观，不持止住而沉没为睡眠所制，譬如人从睡眠中醒来，心为睡眠所障而不清明，如是其时心行不清明。于此，菩萨善巧于正确赞励、正确欢喜、正确安置，如是菩萨善巧于心。

།དེ་དེ་ལྟར་ སེམས་ལ་མཁས་པ་ཆོས་འདི་དག་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ།།ཆོས་འདི་དག་ནི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་དགེ་བའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་མི་དགེ་བའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་འབྱུང་བའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་མི་འབྱུང་བའོ། །ཞེས་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་སྟེ། འདི་སྙམ་དུ་ཆོས་འདི་ དག་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ལ་གནས་པ།སེམས་ལས་བྱུང་བ། སེམས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། སེམས་ཤིན་ཏུ་བཅིལ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་བརྟུལ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ན་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བཅིལ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་བརྟུལ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཁོང་དུ་ཆུད་ པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།འཕགས་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལས་ཀྱང་། འདུ་འཛིའི་གཏམ་ཉན་པ་དང་། རི་མོ་བྲི་བ་དང་། སྙན་དང་གས་སྦྱོར་བ་དང་། གཟའི་ཚོགས་དང་། རྒྱུ་སྐར་སེམས་པ་དང་། ཟས་རྙེད་པ་བདག་གིར་བྱེད་པ་དང་། ཤ་ཟ་མོ་ལྟ་བུར་ནོར་བསྒྲུབ་ པར་སེམས་པ་དང་།རྒྱལ་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། མཁས་པ་རྣམས་ལ་གདམས་ངག་མི་ནོད་པ་དང་། བདེ་བ་ལ་མགྲོན་དུ་བོད་པ་དང་། འདྲེ་ཞིང་གནས་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་བར་དུ་མཛད་པ་ལས་ཀྱང་། ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་གང་ ཞེ་ན།མཐུན་པའི་ཡུལ་ལ་གནས་པ་དང་། འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་། ཆོག་ཤེས་པ་དང་། བྱ་བ་མང་པོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའོ། །དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ལྔ་དག་དང་ལྡན་པ་ནི། མཐུན་པའི་ཡུལ་ ཡིན་ཏེ།སྐྱེ་བོ་མི་སྲུན་པ་དང་། དགྲ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་ལྡན་པ་དང་། གོས་དང་ཟས་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་མེད་པར་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རྙེད་སླ་བ་དང་། ནད་ཉུང་བའི་ས་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ས་བཟང་བ་དང་། གྲོགས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ལྟ་བ་མཐུན་ པས་གྲོགས་བཟང་བ་དང་།ཉིན་མོ་སྐྱེ་བོ་མང་བོས་མ་གང་བ་དང་། མཚན་མོ་སྒྲ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་གནས་བཟང་བའོ། །འདོད་པ་ཆུང་བ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་བཟང་པོའམ། མང་པོ་ལ་ལྷག་པར་མ་ཆགས་པའོ། ཆོག་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ངན་ངོན་ ཙམ་རྙེད་པས་རྟག་ཏུ་ཆོག་ཤེས་པའོ།།བྱ་བ་མང་པོ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་གང་ཞེ་ན། ཉོ་ཚོང་ལ་སོགས་པའི་ལས་ངན་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང་། ཁྱིམ་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་དང་ཧ་ཅང་སྨོས་འདྲིན་བྱེད་པ་དག་དང་། སྨན་བྱེད་པ་དང་། སྐར་མ་བརྩི་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའོ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཞེ་ན། སྡོམ་པ་གཉི་ག་ལ་ཡང་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའི་མི་འདྲལ་བ་དང་། བག་མེད་པས་རལ་ཡང་སྐྱེན་པ་སྐྱེན་པར་འགྱོད་ཅིང་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱེད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

如是善巧于心者，观察诸法：此等诸法如幻，此等诸法如梦，此等诸法是善，此等诸法是不善，此等诸法是生起，此等诸法是不生起。作是思惟：此等一切诸法皆依止于心、从心所生、以心为先导。若能极善调伏心、极善降服心、极善通达心，则一切诸法亦能极善调伏、极善降服、极善通达。
于《圣念处经》中亦说：听闻聚会谈论、绘画、调配药物、思维星宿群落、思维星座、受用所得饮食、如食肉女般思维求财、依止国王、不从智者受教诫、邀请安乐、混杂而住。
于《修习次第中篇》中亦说：何为止的资粮？住于顺适处、少欲、知足、远离众多事务、清净戒律、断除贪欲等分别。其中，具足五种功德者为顺适处：以无恶人及怨敌等故为善具足，以无间断获得衣食等故为易得，以是少病地故为善地，以具清净戒律及见解相同之友故为善友，以日间不为众人充满、夜间少声故为善住处。
何为少欲？于胜妙或众多法衣等无过分贪著。何为知足？常以粗劣法衣等所得而知足。何为远离众多事务？远离买卖等恶业，远离与在家、出家过分亲近，远离医药、占星等。何为清净戒律？于二种律仪中，不毁犯自性罪及遮罪，即便放逸而毁犯，亦迅速追悔并如法而行等。

།འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ སོགས་པ་སྤངས་པ་གང་ཞེ་ན།འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་རྣམ་པ་མང་པོར་ཡོང་བར་བསམས་ལ། དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བར་བྱའོ། །ཡང་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་སྡུག་པའམ། མི་སྡུག་པ་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང་བདག་རིང་པོར་མི་ཐོགས་ པར་བྲལ་ན་བདག་ཅི་ཞིག་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བར་བྱའོ།།ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་དག་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་གཉིས་ཏེ། ཁ་ཅིག་ནི་དགག་པའི་སྒོ་ནས་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་སོ། །ཡང་ཞི་གནས་ ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཏེ།ཕྱིའི་དང་། ནང་གིའོ། །ཕྱིའི་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ས་ཕྱོགས་སོ། །མཐུན་པའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །ནང་གི་ནི་མ་ཆགས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་དགས་འཇུག་།ཅེས་གསུངས་ན། སྡོམ་ པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སེམས་གནས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ཅེས་ཀྱང་གསུངས་སོ།།ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་པའི་སེམས་སྐྱེ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ནི་གནས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་པོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ ཀྱང་གསུངས་པ་དང་།ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་མྱུར་ཐོབ་སྟེ། །དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ཕན་ཡོན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གཡེལ་ན་ཕྱིས་འགྱོད་པ་འབྱུང་ཞིང་། འགྱོད་པས་ནི་སེམས་འཕྲོ་བར་བྱེད་དེ་དེ་བས་ན་འབྲས་བུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདོད་པས་རྒྱུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ གུས་པར་བསྲུང་ངོ་།།དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤེས་ཆེ་བ་དང་། ཆ་ མཉམ་པ་དང་།ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་ལས་ཐ་མ་གཉིས་ལ་ལེགས་སམ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །མང་དུ་ཐོས་པའམ། གདམས་ངག་གིས་ཟིན་ན་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་། རེ་ཞིག་དམིགས་ཀྱང་ལེགས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་རྟགས་དང་། དེ་དཔག་ པའི་ཐབས་དང་།དམིགས་པ་དང་། བསྒོམ་པའི་ཐབས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་གསལ་ལོ།

何为断除贪欲等分别？当多方思维诸欲在今生来世的过患，应当断除对彼等的分别。又应思维：无论轮回中可意或不可意之事物，我与彼等一切不久即将分离，我何须贪著？如是思维而断除分别。
止的资粮略说有二：有些从遮止门而说，有些从成办门而说。又止的资粮有二：外在与内在。外在者为悦意处所，亦说为住于顺适处。内在者为无贪及清净戒律。经说："世间无贪入胜观"，又说："以律仪戒令心安住"。又说："依增上戒生增上心"，又说："住于戒律得三昧"。又说："戒律是三昧之因"，又说："速得无烦恼三昧，此乃清净戒律之功德"。若于戒律放逸，后生追悔，追悔则令心散乱，是故欲求三昧果者应恭敬守护戒律因。
何为了知所缘相？此处应了知如来等身像之相。此亦当思维：于贪欲、嗔恚、愚痴、我慢、分别念重者、平等者、烦恼轻微者中，后二者为善。若多闻或得教授，则思维一切所缘皆善。彼等分别等之相、度量方便、所缘及修习方便，于《声闻地》中明说。

།དམིགས་པ་དེ་ག་ལས་གསུངས་སྙམ་པ་ལ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ནས་རབ་ཏུ་མཛེས། །དམིགས་ པ་དེ་ལ་གང་གིས་སེམས་འཇོག་པ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་གཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཀྱང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྐུ་མདོག་དང་། ཕྱག་མཚན་ དང་།གདན་དང་། ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་ཐོས་ནས་དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ་བསྒོམས་ན་གསལ་བར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མར་རྨི་ལམ་དུ་སྣང་སྟེ། དཔེར་ན་སྨད་འཚོང་མ་མདོག་ཤིན་ཏུ་སྡུག་པ་ཞིག་ཡོད་ལ། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ཞིག་གིས་ཐོས་པ་ དང་།དེའི་ནུབ་མོ་མཐོང་བའམ་འཕྲད་པར་རྨིས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལ་ལ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པ་ལ་དམིགས་ན་སྣང་བར་འགྱུར་སྲིད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་མྱ་ངན་འདས་པ་དག།།ཇི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱས་བཞིན་གཟུགས་བརྙན་སྣང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་མེད་དམ་སྙམ་ན། མདོ་སྡེ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་རི་མོར་བྲིས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞིག་ལ་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ཞིག་གིས་ གཟུགས་བརྙན་ཡང་འདི་འདྲ་ན་རང་གི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ།དེ་མ་ཐག་ཏུ་ས་ཕྱོགས་བྱི་དོར་མ་བྱས་པ་ཞིག་ཏུ་འདུག་ནས་དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་མིག་མི་འཛུམས་པར་བལྟས་ཤིང་། བསྒོམས་པས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བཞི་པའི་བར་དུ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་སོ།།གཞན་དག་ན་རེ་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་ངེས་པ་མེད་ཅེས་འབྱུང་བས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་དམིགས་པས་ཆོག་ཟེར་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཡུད་ཙམ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། དང་བ་སྐྱེ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་དམིགས་པ་ལེགས་སོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ།།དེ་ལ་ཕན་ཡོན་ནི་འཕགས་པ་དད་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་མདོ་ལས། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཐམས་ཅད་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ལ། གང་ལ་ལ་ཞིག་ བསོད་ནམས་འདོད་པས་དེ་དག་ལ་ཆོས་གོས་དང་།མལ་སྟན་དང་། ན་བའི་གསོས་སྨན་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་མཆོད་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་བས། གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་རི་མོར་ བྲིས་པ་ཞིག་མཐོང་ན་དེ་དེ་བས་ཆེས་བསོད་ནམས་ཆེ་ན།མེ་ཏོག་གཏོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་གསུངས་སོ།

若问此所缘出自何处，《圣三昧王经》云："犹如金色之身躯，世间怙主悉庄严，于彼所缘安置心，是名菩萨入等持。"又于《现前诸佛三昧经》中说：闻知如来无量光佛身色、手印、宝座及殊胜功德等后，以净信心向西方观想，则将明显显现。此亦最初现于梦中，譬如有极美丽之妓女，商主子闻之，即于当夜梦见或遇见。
有人想：对现前安住之如来作为所缘或可显现，但对已入涅槃者则不然。《圣三昧王经》云："如来已入涅槃者，如其作意现影像。"又想：岂无绘像等所缘？经中说：有一商主子见如来圆满画像，思维："若连影像尚如是，何况亲见真身？"随即于一未加清扫之处安坐，以净信心目不转睛观看修习，乃至获得初禅至第四禅等。
其他有人说：止的所缘无有决定，故说任何瓶等皆可作为所缘。虽然如此，然因每一刹那皆有大利益，且能生起净信，故思维以如来等身像为所缘为善。
其中利益，《圣信力增长手印经》云："三千大千世界一切微尘若成声闻缘觉，有人为求福德，以衣服、卧具、病药等供养承事彼等恒河沙劫，不如有人见如来圆满画像所生福德更大，何况散花等供养。"

།འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཆོག་དམ་པ་ལས་ཀྱང་། གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་གིས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་ བཀང་སྟེ།དེ་དག་གི་ནང་དུ་ཙནྡན་སྦྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་ལས་བྱས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱིས་བཀང་སྟེ། དེ་དག་ལ་བསྐལ་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་ལས་གཞན་མི་བྱེད་པར་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ལྷའི་མེ་ཏོག་དང་སྤོས་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པ་བྱས་པ་བས་གང་ ལ་ལ་ཞིག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཡུད་ཙམ་ཞིག་སེམས་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་བརྟགས་ན་དེ་ནི་དེ་བས་བསོད་ནམས་ཆེས་གྲངས་མེད་པ་སྐྱེད་དོ།།ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་མང་དུ་མི་བརྟག་ན། །དེ་ལ་ གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེས།།དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དེ་ལ་སེམས་གཞོལ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་རྒྱལ་བ་ཡི་ནི་སྐུ་བྱད་དང་། །ཡེ་ཤེས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཐུབ་དབང་དྲན། །རྟག་པར་རྗེས་སུ་དྲན་པར་གོམས་བྱེད་ན། །དེ་ཡི་མདུན་ན་སྟོན་པ་རྟག་ཏུ་བཞུགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ དེ་ཉིད་ལས།ནམ་ཞིག་དེ་ནི་ན་ཞིང་མི་བདེ་སྟེ། །ཤི་ལ་ཐུག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བྱུང་ན། །སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བས་ཕྲོགས་པར་ཡོང་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནས་བྲན་མོ་ཞིག་ལ་དབུལ་འཚོང་ངམ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། བྲན་མོས་ སྨྲས་པ།དབུལ་གང་ཞིག་ཉོ་བ་མཆིས་ཞེས་ཞུས་པ་དང་། དབུལ་འཚོང་བའི་ཐབས་ཡོད་དོ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཡིད་ལ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། དེས་དེའི་མཚན་མོ་ཐོ་རངས་རྩཝ་བཏིང་བའི་སྟེང་དུ་འདུག་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་དང་། དེ་ཉིད་དུ་ཚེའི་དུས་བྱས་ཀྱང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཀྱང་། ནམ་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་དང་། དེས་གསུངས པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཡོན་གསུངས་སོ།།འཕགས་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པ་ལས། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡང་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་མདོ་དེ་དག་དེ་དག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་བསྒོམས་ན་ཕན་ཡོན་ཆེ་བར་ གསུངས་སོ།།དམིགས་པ་ལ་དང་བའམ་དད་པ་སྐྱེ་བ་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། ཉེས་པ་ལྔ་སྤང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ཀྱི་དང་པོ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དང་། དད་པ་སྔོན་འདྲེན་མ་ལྟར་སྐྱེས་པ་སྟེ། །ལག་པ་བཞིན་དུ་དགེ་སྡུད་རྩ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ པས་དད་པ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་གལ་ཆེའོ།

《圣最上三昧经》亦云：若有人以七宝造寺庙遍满瞻部洲，其中皆安置旃檀龙心木所造如来身像，于恒河沙劫中唯以天花、香等供养，不作他事。然有人于圆满佛陀身相片刻摄心观察，其所生福德较前无量倍多。
《圣三昧王经》亦云："如何如何不多观，彼住分别之心识，如是如是心趋向。如是忆念胜者身，及其无量诸智慧，若常修习随念者，导师恒时住其前。"
又于彼经云："若时彼人病苦逼，乃至临终苦受时，不为诸苦所夺取。"等等。
圣迦旃延问一婢女："汝欲卖贫否？"婢女答："何贫可卖？"告曰："有卖贫方法，汝当忆念如来身。"彼女于是夜后分，坐草席上忆念如来身，即便命终，转生三十三天等。
《现前诸佛三昧经》中亦说：终将亲见如来、听闻所说法音等利益。
《圣持国所问经》中说此亦是念佛。如是诸经中皆说修习如来身有大利益。
若问何须于所缘生起净信或信心？因说此为断五过八行中第一深信，又说："信为前导如生母，犹如手臂集善根。"是故信心生起之境极为重要。

།དེ་བས་ན་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་དང་། དད་པ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན་གང་ལ་མོས་པ་ཅིག་ལ་འཁར་བ་དང་ར་གན་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་མི་སྐྱེད་པར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མཐའ་དག་བསགས་ པ་ལས་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡེ་ཤེས་དང་བཅས་པའི་སྐུ་འདི་ལྟ་བུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་དབྱིབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བཞུགས་ཐབས་སམ།སྐུ་སྟོད་དང་སྐུ་སྨད་དང་། དབུ་དང་ཕྱག་དང་། ཞབས་དང་། རྒྱབ་ཡོལ་དང་། གདན་ཁྲི་དང་། ཕྱག་མཚན་དང་། རྒྱན་ལ་སོགས་པ་ཇི་ ལྟར་གནས་པ་དང་།ཁ་དོག་གི་བྱེ་བྲག་སེར་པོའམ། དམར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཁ་དོག་གཅིག་པའམ། མི་གཅིག་པ་ལ་ལེགས་པར་བལྟ་ཞིང་ཉི་མ་གཉིས་གསུམ་དུ་སྐབས་སྐབས་སུ་བསྐྱེད་ཅིང་བལྟ། འདུད་ཅིང་རྟགས་བྱེ་བྲག་ཆུང་ངུ་ཡན་ཆད་སེམས་ལ་གཟུང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ།།སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། དང་པོར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཡིད་དུ་འོང་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་སྟན་བདེ་བའི་སྟེང་དུ་འདུག་སྟེ། ལུས་བགས་ཀྱིས་གློད་ལ་དྲང་པོར་བསྲངས། སྐྱིལ་མོ་ ཀྲུང་དལ་བུས་བཅའ།ལུས་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་དེ་འདུག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་འདི་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བའི་མེ་རབ་ཏུ་འབར་བས་སྲེག་ཅིང་གཟུང་སྟེ་འཁོར་ཞིང་རབ་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །དེ་སྐད་ དུ།འཕགས་པ་རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། སྲིད་གསུམ་རྒ་དང་ནད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འབར། །འཆི་མེ་རབ་འབར་འདི་ན་མགོན་མེད་པ། །སྲིད་ལས་འབྱུང་ལས་འགྲོ་བ་རྟག་ཏུ་རྨོངས། །བུམ་པར་ཆུད་པའི་བུང་བ་འཁོར་བ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ ན་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྲིད་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཐབས་ནི་མི་ཤེས་ཤིང་འཇུག་པར་དཀའ་ལ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ལ་ནི་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་གོ།།དེ་བས་ན་བདག་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་བྱས་ལ། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་ དགོད་དོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་ཞི་གནས་དང་། ལྷག་མཐོང་གོམས་པ་ལས་ཐོབ་པོ་ཞེས་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སྔོན་དུ་ཞི་གནས་གོམས་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ རྣམས་ཐོབ་ནས་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམ།།ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པ་འཐོབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ས་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ།

因此，由于利益广大且为生信之境，对于所喜乐的如来身像，不应生起铜铁等想，应思维此殊胜果报具智慧之身乃由积集一切福慧资粮所生。应当详细观察其形相特征：或是坐姿，或上身下身，或头部手臂，或足部，或背屏，或宝座，或手印，或装饰等如何安住，以及颜色差别是黄色或红色等单一颜色或非单一颜色。应于二三日间反复观想观察，恭敬礼拜，乃至细微标志亦应忆持于心。如是当知所缘相之特征。
何为前行？首先应圆满一切所作，于悦意处所礼拜等前行后，安坐舒适座上，身体轻松伸直，缓缓结跏趺坐，身体保持警觉而住。
然后应如是思维：一切众生为生老病死大火炽燃所烧，轮回其中极为痛苦。
如《圣方广游戏经》云："三有老病苦炽燃，死火炎炎此无依，迷惑轮回有为法，如同瓶中蜂绕转。"
是故三有一切众生不知出离轮回之方便且难以趣入，而于轮回之因则自然趣入。因此我当获得一切智智，安立一切众生于大菩提中。
《圣解深密经》说：此一切智智乃由修习止观而得。又须先修习止，如云："获得诸三昧，善修于智慧，以智慧获得，清净诸智慧。"
《圣十地经》亦云："一切智智依三昧而生。"

།བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ ལས་ཀྱང་།སྲིད་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་མི་བཟད་པ། །སེམས་ཡིད་མ་ཞི་ཁྱེད་ཀྱིས་ཡང་དང་ཡང་མྱོང་གྱུར། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས་ཀྱང་། ཡིད་ནི་རྣམ་པར་གཡེངས་གྱུར་ན། །ཉོན་མོངས་མཆེ་བའི་ཕྲག་ན་གནས། །ཞེས་གསུངས་ སོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་གི་ཐོག་མར་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །དེ་ནི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། །སེམས་ཇི་ལྟར་གཏད་པ་གང་ཞེ་ན། གོང་དུ་ལེགས་པར་བརྟགས་པའི་སྐུ་དེ་བདག་གི་མདུན་ལོགས་སུ་ཁྲུ་གང་གི་ཕ་མཐའ་ཙམ་ན་སྔར་བརྟགས་པ་བས་ཀྱང་དབྱིབས་ལེགས་ སམ་ཁ་དོག་གསལ་ལམ་སྙམ་དུ་རྫོགས་པ་མཚན་ཉིད་ཅི་གསལ་དུ་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ལ་གཏད་དོ།།དེ་ལྟར་གཏད་ཙམ་ན་ཡེ་མི་སྣང་ན་ཡང་རྫོགས་པ་ཁོ་ནར་བསམ་མོ། །བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་ཙམ་སྣང་ན་ཡང་རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ལ་བཟུང་ངོ་། །ཡང་མི་སྣང་ ན་རྫོགས་པ་ཁོ་ནར་ཞུགས་པར་བསམ་མོ།།དེ་བས་རྫོགས་པར་ཅི་གསལ་དུ་བསྒོམ་ཞིང་རྫོགས་པར་མི་སྣང་ན་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་སྣང་ཡང་དེ་ལ་གཏད། དེ་སྣང་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་སེམས་རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ལ་གཏད་དོ། །དེ་བས་ན་གཙོ་ཆེར་སྤྱི་ལ་བསྒོམ་ཞིང་བྱེ་ བྲག་ལ་གནས་ཀྱི་བར་དུ་བྱེ་བྲག་ལ་གཞག་གོ།།གཞན་དག་ན་རེ་ཤེས་པ་བསྒྲིམས་ཅི་དགོས་ཐ་མལ་པར་གཞག་པས་ཆོག་མོད་ཟེར་ཏེ། ལས་དང་པོ་པས་ནི་དེ་ལྟར་མི་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་བསམ་གཏན་རྣམས་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བདུན་གྱིས་འཇུག་པ་ ནི་བཞིས་བསྡུས་ཏེ།བསྒྲིམས་ཏེ་འཇུག་པ་དང་། སྐབས་སུ་འཆད་ཅིང་འཇུག་པ་དང་། སྐབས་སུ་འཆད་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་དང་། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་དེ་བས་ན་ལས་དང་པོ་པས་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ལ་དམིགས་པ་གཟུང་སྟེ། དེ་ནི་སེམས་ཇི་ལྟར་ གཏད་པའི་ཐབས་སོ།།ཉེས་པ་སྤང་བ་གང་ཞེ་ན། ཉེས་པ་ནི་སྐབས་འདིར་བྱིང་རྒོད་གཉིས་ལ་བྱ་བ་སྟེ། གོང་མ་བཞིན་དུ་གཏད་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་བྱིང་ངམ་བྱིང་དུ་དོགས་པར་མཐོང་ན་དད་པ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱས་ལ་ཤེས་པ་གསལ་བར་གྱུར་མ་ཐག་ཏུ་གོང་མ་བཞིན་དུ་གཏད་དོ། །བྱིང་ བའི་རྒྱུ་ནི་ཁ་ཟས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་།ངལ་དུབ་དང་། མུན་པ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པས་དམིགས་པ་གསལ་བར་འཛིན་མི་ནུས་སོ། །རྒོད་པ་ནི་གོང་མ་བཞིན་དུ་གཏད་ཙམ་ན་དམིགས་པ་དེ་ལས་གཞན་གང་དྲན་ཡང་རྒོད་པ་ཡིན་ཏེ། དྲན་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་དམིགས་པ་གང་ཡིན་ པ་ལ་མྱུར་དུ་གཏད་དོ།།རྒོད་པའི་རྒྱུ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཆགས་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། དེ་བས་ན་མི་རྟག་པར་བསམ་ཞིང་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པས་ཡུལ་ལ་ལྡོག་གོ། །སྒོམ་པ་ཡུན་ཐུང་བའི་དབང་གིས་བྱིང་བ་ནི་ཤས་ཆུང་སྟེ། རྒོད་པ་ལས་བླན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབད་དོ།

《集学论》亦云："无尽难忍有等苦，心意不寂汝再再所经。"
《入行论》亦云："若心散乱时，住于烦恼牙。"
是故我当首先修习止，如是思维。此为前行。
云何安住其心？于前详察之身像，安置于自前方一肘之外，较先所观察更为殊妙形相或明晰色泽，尽力专注而安住于完整特征明显之所缘。如是安住之时，若全无所见亦当思维完整。若稍有显现亦当专注而持。若又不见则思维完整而入。
较此更应尽力修习完整明显，若不显现完整，即使稍有显现亦当安住其上。一旦显现即当专注安住于完整特征。是故主要修习总相，直至安住别相之间当安住别相。
有人说："何须专注心识，平常安住即可。"初学者不应如此。如无著师云：以七作意入诸禅定，摄为四种：勤勉而入、间断而入、无间断而入、任运而入。是故初学者应极为专注而持所缘，此为安住心之方便。
何为断除过失？此处过失指沉掉二者。如前安住时，若见心沉或疑将沉，当忆念生信之境，心明显即刻如前安住。沉没之因乃饮食差别、疲劳、暗想等，致使不能明显持所缘。
掉举者，如前安住时，任何所缘外之所忆皆为掉举，一旦忆起即当生厌，速疾安住于所缘。掉举之因多从贪生，是故思维无常生厌而转离境。由修习时短，沉没较少，当勤于对治掉举。

།སེམས་གནས་ནས་ཕྱིས་སྐྱེད་འདོད་ཙམ་ན་ནི་ སྒོམ་པའི་རིམ་པར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བྱའོ།།མདོར་ན་བྱིང་ན་གསལ་བར་བྱ། རྒོད་ན་བླན། མཉམ་པར་ཞུགས་ན་ཡིད་གློད་དེ། དེ་ལྟར་ཉེས་པ་སྤང་ངོ་། །ཁམས་ཀྱི་ཚོད་གཟུང་བ་གང་ཞེ་ན། ཁམས་རབ་ཀྱིས་ཉིན་གྱི་བཞི་ཆ་མཚན་གྱི་བཞི་ཆ་ལ་ཐུན་བཞིའམ་ལྔ། མཚན་གྱི་ བཞི་ཆ་ནི་ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་།ཆ་སྨད་ལ་ཐུན་བཞིའམ་ལྔར་བསྒོམ་མོ། །འབྲིང་གིས་ཉིན་གྱི་བཞི་ཆ་ལ་ཐུན་ལྔའམ་དྲུག་ཏུ་བསྒོམ་མོ། །ཐ་མས་ཉིན་གྱི་ལྔ་ཆའམ། དྲུག་ཆ་ཙམ་ལ་ཐུན་དྲུག་གམ་བདུན་ཙམ་དུ་བསྒོམ་མོ། །ཁམས་ཞན་ཅིང་ཐུན་མང་བ་ནི་ཐུང་བས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཀྱིས་ནི་ཟན་རེ་བཟའ་རན་ ཙམ།འབྲིང་དང་ཐ་མས་ནི་གོམ་པ་ཐ་མལ་པས་མདའ་རྒྱང་གཅིག་གམ་གསུམ་མམ་གཉིས་སམ་ཕྱེད་དུ་ཕྱིན་པའི་བར་ཙམ་དུ་བསྒོམས་ཏེ་དེ་ནི་སྤྱིར་བཏང་བའོ། །དེ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་ཡུན་ཐུང་བར་བསྒོམ་ཞིང་། དེའི་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་གཉིས། དེ་བཞིན་དུ་ཞག་བཅུའི་བར་དུ་ཉིན་རེ་ཐུན་རེ་ བསྣན་ཅིང་བསྒོམས་ན།སྔ་དྲོ་ཕྱི་མ་རེད་གང་བདེ་བ་དང་། ཁམས་རབ་འབྲིང་གི་ཚོད་ཞར་ལ་ཤེས་པར་འོང་ངོ་། མི་བདེ་བ་ཕྲན་ཚེགས་ཙམ་ཡང་ཚོར་བར་བྱ་ཞིང་ཞི་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁམས་ཀྱི་ཚོད་གཟུང་ངོ་། །ངལ་གསོ་བའམ། མི་བསྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། འཚོ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། སྤྱོད་ལམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་བདག་དུལ་བ་ལ་མངོན་པར་བརྩན་པར་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང་། གང་ཟག་གཞན་གྱི་སྐྱོན་ལ་མི་རྟག་པ་དང་། འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བ་ལ ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང་།ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་སྤྱིར་བསམ་བའོ། །དེ་ལ་བདག་དུལ་བ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱ་བའི་བསམ་པ་ནི། འཕགས་པ་དྲག་ཤུལ་ཅན་ལས། བདག་ཅིའི་ཕྱིར་དགོན་པར་འོང་། དགོན་པ་ན་གནས་པ་འགའ་ཞིག་ནི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ན་མ་ཞི་བ། མ་ བྱང་བ།མ་སྦས་པ། མི་བརྩོན་པ། མི་འགྲུས་པ། །འདི་ལྟ་སྟེ་རི་དྭགས་དང་། སྤྲེའུ་དང་། བྱ་མང་པོ་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་། གདོལ་བ་དག་ཀྱང་མང་དུ་གནས་ཏེ། དེ་དག་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གང་གི་ཕྱིར་དགོན་པ་ན་གནས་ནས་དགེ་སྦྱོང་གི་དོན་དེ་ཐོབ་པར་ བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ།

心安住后若欲增进，当如修习次第所说而行。略言之，若沉则令明，若掉则对治，若平等入则放松心，如是断除过失。
云何把握根基程度？上等根基者，于日四分、夜四分中修四或五座。夜四分即初夜、后夜各修四或五座。中等根基者，于日四分中修五或六座。下等根基者，于日五分或六分中修六或七座。根基弱而座次多者，以短时区别。
上等根基者，每食一次所需时间；中等、下等根基者，以平常步行一箭程、三箭程、二箭程或半箭程为限而修，此为总则。
彼等皆应短时修习，其后当日二次，如是至十日间每日增加一座而修，早晚随宜，上中根基之度自然可知。即使微小不适亦当觉察并令平息。如是把握根基程度。
云何休息或不修时？当具足殊胜意乐、殊胜生计、殊胜威仪。其中殊胜意乐者：精进调伏自心之意乐，对他人过失、无常、怖畏等生起时如何对治之意乐，及总的止观资粮之意乐。
其中精进调伏自心之意乐，如《勇猛庄严经》云："我为何来寂静处？寂静处住者有非沙门婆罗门，此处不寂静、未清净、未隐藏、不精进、不勤勉，如是诸多野兽、猴子、飞鸟、盗贼、旃陀罗等亦多住此，彼等不具沙门功德。我为何住寂静处？为得沙门义故。"如是发心。

།གཞན་ཡང་བདག་ནི་ལམ་རིང་པོ་ནས་འདིར་འོངས་ཤིང་གཅིག་པུ་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། ལེགས་པར་བྱས་པ་དང་། ཉེས་པར་བྱས་པ་ལ་བསྐུལ་བའི་གྲོགས་གང་ཡང་མེད་དེ། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། དྲི་ཟ་ དང་།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དག་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ཡོད་དེ། བདག་དགོན་པ་ན་གནས་ན་མི་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་སོང་ན་དེ་དག་གི་དབང་དུ་འགྱུར་རོ། །བདག་ལམ་རིང་པོ་ནས་འོངས་ཤིང་གཅིག་པུ་གཉིས་སུ་མེད་ལ་ངའི་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་འདོད་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའམ། གནོད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའམ། འཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་ན། འདུ་འཛི་བའམ་འདུ་འཛི་ལ་གནས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར་ལ། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན དང་དྲི་ཟ་རྣམས་ཀྱང་བསླུས་པར་འགྱུར་ཞིང་།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱང་མི་མཉེས་པར་བྱས་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་བས་ན་བདག་ཅི་ནས་ལྷ་རྣམས་འཕྱ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་མི་དགྱེས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ སོ།།གཞན་གྱི་སྐྱོན་ལ་མི་བརྟག་པ་ནི་འདི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཡོན་ཏན་འདོད་པ་ནགས་ན་གནས་པ་དག་།ཕ་རོལ་དག་གི་སྐྱོན་ལ་བརྟག་མི་བྱ། །བདག་ནི་ཁྱད་པར་འཕགས་ཤིང་བདག་མཆོག་ཅེས། །དེ་སྙམ་དུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་མི་བྱའོ། །རྒྱགས་ནི་བག་མེད་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་སྟེ། །དགེ་ སྦྱོང་དམན་ལ་བརྙས་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།བསྐལ་པ་གཅིག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །འདི་ནི་བསྟན་པ་འདི་ལ་གོ་རིམས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་ཀྱང་། ཕ་རོལ་གྱི་སྐྱོན་ལ་རྟོགས་པ་ནི་དགོན་པ་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།མི་མ་ཡིན་པའི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དོ། །དེས་ཞི་བར་འགྱུར་བར་མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་སོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་སྤྱིར་བསམ་པ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པ་རྣམས་སྐབས་སྐབས་སུ་བསམ་པར་བྱའོ།

复次，我从远道而来此，独一无二，无有善恶劝导之友。有天龙、夜叉、乾闼婆及诸佛世尊能知他心，我若住于寂静处而为不善心所转，将为彼等所知。我从远道而来，独一无二，无我所，无摄受，若为贪欲分别、嗔恚分别、害心分别等不善心所转，则与喧闹及住于喧闹之众生无异，且欺诳天龙、夜叉、乾闼婆等，亦令诸佛世尊不悦。是故我当如是发心：不令天众轻蔑，不令诸佛世尊不悦。
不观察他人过失者，经中如是说：
"欲求功德住林者，
不应观察他过失，
我胜我最为殊胜，
不应生起如是心。
傲慢放逸诸根本，
莫轻蔑于下沙门，
一劫不能得菩提，
此乃教法之次第。"
《圣宝云经》亦云："观察他人过失是住寂静处之非理作意。"
若生非人怖畏等，当生大悲心。经中说此能令平息。
总的止观资粮之意乐者，当于前述诸事随时思维。

།འཚོ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན། མཐར་ ཆགས་ཀྱི་བསོད་སྙོམས་དང་།རྙེད་པས་ཆོག་པའི་བསོད་སྙོམས་པ་གང་ཡང་རུང་བས་དང་པོར་འདུལ་བའམ་མདོ་སྡེ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བླང་བའམ། སྦྱིན་བདག་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་བྱས་ལ་ཕྱིས་འཚོ་བ་ཤིན་ཏུ་ངན་ཀྱང་འགྱོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། བདག་གི་འཚོ་བ་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ནོ་ སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་ང་རྒྱལ་བསྐྱུངས་ཏེ།ལྷད་ཟན་ཞག་བདུན་པ་ཡང་རུང་སྟེ། ཟས་ཀྱི་རོ་ལ་ཆགས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་སྨད་དེ། ཟས་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྐྱེས་པ་འདི་ནི་འཚོ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །དགེ་བསྙེན་ཡིན་ན་ཡང་། ཁ་ ན་མ་ཐོ་བ་མེད་ཅིང་ཁམས་དང་འཕྲོད་པ་དང་པོ་ཚགས་བྱས་ནས་ཕྱིས་འདོད་པའམ།ཕུལ་བསྐྱེད་པའམ། ཚོལ་བའི་བསམ་པ་མི་བྱ་བར་ཆོག་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཟ་གཅིག་པས་ཀྱང་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་འགྲུབ་ན། བདག་ཅག་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཟ་བས་ལྷད་ཟན་ལས་ མེད་ཀྱང་ཁམས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བརྟ།དེ་བས་ཟན་གྱི་དོན་དུ་སྡིག་པ་བསག་ཅིང་དགེ་བའི་བར་ཆད་མི་བྱེད་པ་ནི་འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །སྤྱོད་ལམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སེམས་མི་གནས་ཀྱི་བར་དུ་ཁ་ཏོན་དང་། ཕྱག་མང་པོ་མི་བྱ། ཡི་དམ་དུ་བཅས་པ་ཡང་དུ་བས་སུ་བཅད་ ཅིང་ཉིན་པར་ཕར་འགྲོ་ཚུར་འགྲོ་བྱ་ཞིང་ཞར་ལ་སྒྲ་ཧ་ཅང་མི་ཆེ་བར་གདོན།ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་སོས་དལ་བར་བྱ། གྱེན་ཐུར་ཟུག་པོ་ལ་མི་འགྲོ། །ས་གཅིག་ཏུ་ཡུན་ཧ་ཅང་རིང་བར་མི་འདུག་།ཉིན་པར་གློས་ཕབ་སྟེ་གཉིད་མི་ལོག་།སྟོབས་བསྐྱེད་པའམ། དྲག་ཤུལ་ཆེན་པོ་མི་བྱ། སྤྱོད་ ལམ་ཀུན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱ་སྟེ།འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་འབྱུང་བའམ། སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་དྲན་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན། དགེ་བ་ལ་ནི་ལུས་དང་སེམས་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། མི་ནུས་ན་བཏང་སྙོམས་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པས་ངལ་ བསོའོ།།མི་དགེ་བའི་སེམས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བཏང་སྟེ། འདུས་ཤིང་ཁ་སྟོབས་འགྱེད་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་། བུད་མེད་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་ངན་པ་སྨྲ་བའམ། ངན་པའི་རྟོག་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བསྐྱེད་དོ། །གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། སྨོན་ལམ་ཅི་རིགས་པར་ཅུང་ ཟད་ལ་གདབ་པ་ནི་ལས་དང་པོ་པས་ཉིན་རེ་ལ་ཐུན་རེ་ཙམ་བྱ་སྟེ།སྒོམ་རེས་ཀྱིས་མི་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་མི་བསྒོམ་པའི་དུས་ཀྱི་བྱ་བའོ། །བསྒོམ་པས་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་ལུགས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཅིག་ཅར་དང་རིམ་གྱིས་སོ།

圆满生活者，若为出家人，则以次第乞食或知足乞食任一方式，初时依律或经中所说而取，或向施主祈请，后虽生活极为贫困亦不应后悔，当思："我之生活依赖他人"，而降伏傲慢。即使是七日陈腐之食亦可，世尊以多种方式呵责贪著食味，思维："依食未生烦恼，此乃圆满生活。"
若为居士，亦应先择无过且适宜体质之食，后不应生贪欲、增长、寻求之心，应知足。如一食者尚能成就未得而得，我等于一切时非时皆食，即使仅有陈腐之食，何故不能安康？是故思维："不为饮食积罪障善，是为清净生活。"
圆满威仪者，乃至心未安住前，不应多诵经咒及礼拜。所立誓愿亦应适度，日间往来行走，顺便不过大声诵经。身之威仪应从容，不行险峻上下坡路，不在一处久坐，日间不倚卧睡眠，不作强力及剧烈运动。一切威仪应以菩提心摄持，当如《圣宝云经》或《行境清净》中所说而忆念。
是故，于善法应投入身心，若不能行则以舍心及无记而休息。不应稍生不善心，不应聚众争论，不应谈论国王、女人等恶语，亦不应生起丝毫恶念。如上所说，初行者每日应作一座前行及适量发愿，不应间断而修。此等为不修时之所作。修习心之生起方式有二：顿时与渐次。

།གོང་མ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་གཅིག་ ནས་ཞག་བདུན་ཚུན་ཆད་ཀྱིས་ཅིག་ཅར་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉིས་ཀ་ལ་རྫོགས་པར་སྣང་བ་ལ་སོགས་བསལ་གྱིས་སྣང་ནས་བརྟན་པ་དང་།ཐུན་གཅིག་ཙམ་སྣང་ནས་ཞག་ཁ་ཅིག་མི་སྣང་སྟེ། ཅིས་ཀྱང་ཅིག་ཅར་དུ་རྫོགས་པར་སྣང་ནས་བརྟན་པའོ། །རིམ་གྱིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དང་པོ་རྩོལ་བ་ དྲག་ཀྱང་རུང་ཞན་ཡང་རུང་དམིགས་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྣང་བའི་ཉམས་དང་།དེ་ནས་རྩོལ་བ་དྲག་ཏུ་བསྒོམས་ན་སྣང་ལ། སྐབས་སྐབས་སུ་དྲག་ཞན་གཉི་ག་ལ་མི་སྣང་བའི་ཉམས་དང་། དྲག་ཏུ་བསྒོམས་ན་ནི་སྣང་ལ། གཞན་དུ་བསྒོམས་ན་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་མི་སྣང་བ་དང་། རྩོལ་བ་དྲག་ ཞན་གཉིས་ཀ་ལ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་གཏད་དུ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའོ།།ཡང་ཁ་ཅིག་ལ་འདི་ལྟར་སྐྱེ་སྟེ། ཐོག་མ་ཉིད་ལ་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉི་ག་ལ་མི་སྣང་བ་མི་སྲིད་དེ། ཕྱོགས་རེ་ཙམ་སྣང་སྟེ་རྫོགས་པར་མི་སྣང་དུ་མི་འདོད་དོ། །གང་གསལ་བ་ལ་གཏད་ ཅིང་དེ་མི་གསལ་ཙམ་ན་རངས་པ་ལ་གཏད།ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་གསལ་ན་དེ་ལ་གཏད་དེ་མི་གསལ་ན་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་གསལ་ཚབས་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཚེ་བརྟེན་སྐྱེད་བྱུང་ན་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉི་ག་ལ་རྫོགས་པར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་གཏད་དུ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ལ་ ཐོག་མ་ཉིད་ནས་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉི་ག་ལ་རེས་འགའ་སྣང་།རེས་འགའ་མི་སྣང་བའི་ཉམས་དང་། ཅུང་ཟད་སྐྱེད་བྱུང་ནས་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉིས་ཀ་ལ་ཕལ་ཆེར་སྣང་ལ་གནས་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་མི་སྣང་བའི་ཉམས་དང་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་སྣང་སྟེ། རྩོལ་བ་ཞན་དུ་བསྒོམས་ན་ ཁ་ཅིག་ཏུ་མི་སྣང་བའི་ཉམས་དང་།རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉིས་ཀ་ལ་རྫོགས་པར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ལ་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་ལུགས་འདས་མ་ཐག་པ་དང་འདྲ་བ་ལས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་གསུམ་པ་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉིས་ཀ་ལ་སྣང་། སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་གཞན་དུ་ བསྒོམས་ན་མི་སྣང་བར་འབྱུང་བའི་སྐབས་དེར་མ་ངེས་པ་ལྔ་སྣང་བ་འབྱུང་སྟེ།དབྱིབས་མ་ངེས་པ་དང་། ཁ་དོག་མ་ངེས་པ་དང་། ཁ་དོག་འབའ་ཞིག་དང་། གྲངས་དང་། ཆེ་ཆུང་མ་ངེས་པའོ། །དེ་ལ་དབྱིབས་མ་ངེས་པ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་སྣང་བར་འདོད་པ་ལ། སྐུ་ མི་སྣང་བར་མཆོད་རྟེན་ནམ།གཞན་ཟླུམ་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའོ། །ཁ་དོག་མ་ངེས་པ་ནི་སེར་པོར་སྣང་བར་འདོད་པ་ལ་སྔོན་པོའམ་དམར་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་སྣང་བའོ། །ཁ་དོག་འབའ་ཞིག་པ་ནི་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་བཅས་པར་འདོད་པ་ལས་དབྱིབས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ནི་གདགས་པར་དཀའ། སེར་པོ་ལ་ སོགས་པ་འོད་དུ་སྣང་བའོ།།གྲངས་མ་ངེས་པ་ནི་གཅིག་བསྒོམས་ན་གཉིས་ཡན་ཆད་སྣང་བའོ། །ཆེ་ཆུང་མ་ངེས་པ་ནི་ཆེན་པོ་བསྒོམས་པ་ནི་ཆུང་ངུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའོ།

上者分二：从一座至七日之内，无论用强用弱之精进皆完整显现等，渐次显现而稳固；及仅一座显现后数日不显，然终必顿时完整显现而稳固。
渐次者分四：初时无论用强用弱之精进，少许所缘亦不显现之体验；其后以强力修习则显现，时而于强弱二者皆不显现之体验；以强力修习则显现，以其他方式修习则有时不显现；于强弱二种精进皆完整显现等具足所欲安住之相。
又有些人如是生起：最初之时，不可能于强弱二种精进皆不显现，仅显现一分而不愿完整显现。于明显处专注，稍不明显时则专注于喜悦，若一分明显则专注于彼，不明显时亦如前行，明显程度渐增渐长，若生起依止，则于强弱二种精进皆完整显现等具足所欲安住之相。
又有些人从最初即于强弱二种精进时显时不显之体验；稍有增长后于强弱二种精进大多显现而于某些情况不显现之体验；于强弱二种精进皆显现，然以弱精进修习时有时不显现之体验；于强弱二种精进完整显现等具足所欲之相。
又有些人心之生起方式如前所述，从生起次第三者，于强弱二种精进皆显现，某些时候以其他方式修习则不显现时，出现五种不定显现：形状不定、颜色不定、唯色、数量及大小不定。
其中形状不定者，欲显现如来身像时，不现身像而显现佛塔或其他圆形等。颜色不定者，欲显现黄色时显现蓝色或红色等他色。唯色者，欲具形状与颜色时，形状难以言说，显现为黄等

།མ་ངེས་པ་དེ་དག་ལས་ཐུན་གཅིག་ལ་ཡང་གཉིས་སྣང་བ་དང་། གསུམ་དང་བཞི་གང་ཟག་གཅིག་ལ་སྣང་བ་སྲིད་ཀྱི་ལྔ་ཁོ་ ན་ཐུན་གཅིག་ལ་སྣང་བ་ནི་མི་སྲིད་དོ།།ཁ་དོག་འབའ་ཞིག་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་དོག་འབའ་ཞིག་ལ་ཡང་སྔར་གྱི་སྐུའི་ཁ་དོག་དང་མཐུན་པ་དང་། མི་མཐུན་པ་ཡང་འབྱུང་ངོ་། །ཐམས་ཅད་ལ་ནག་པོར་སྣང་བ་ནི་ཁམས་མི་བདེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྐྱེ་ བའི་རིམ་པ་གསུམ་པའི་སྐབས་སུ་དེ་དག་གང་ཡང་མ་ངེས་པས་ན་མ་ངེས་པ་ཞེས་བྱའོ།།སྐབས་དེར་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་མི་བྱ་སྟེ། སྔར་བརྟགས་པའི་སྐུ་ཉིད་ལ་བསྒོམ་མོ། །གཞན་ནི་གསལ་བར་འདྲ་ཡང་གཏད་དུ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པས་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་སྟེ། ཁམས་ལ་ གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྗེས་སུ་མ་འབྲང་བས་སྐྱེད་བྱུང་སྟེ། རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉིས་ཀ་ལ་རྫོགས་པར་སྣང་བ་ལ་སོགས་གཏད་དུ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའོ། །གཏད་དུ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་ངེས་པ་ལ་ཡང་བསྟན་པའི་ཐབས་བྱའོ། །ཕྱིས་གང་མོས་པ་ལ་གྱུར་དུ་འདོད་དོ། །ཅིག་ ཅར་བ་དང་རིམ་གྱིས་པ་དེ་དག་གི་གནས་པའི་ཚད་ནི་མཚན་ཉིད་བཞི་ཡིན་ལ།གསལ་བའི་བྱེ་བྲག་ནི་རབ་འབྲིང་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་བཞི་ནི་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉིས་ཀ་ལ་རྫོགས་པར་སྣང་བ་དང་། ཐུན་རིལ་པོར་གནས་ནུས་པ་དང་། བྱིང་རྒོད་གཉིས་དང་བྲལ་བ་དང་། ལུས་ཀྱི་བདེ་ བ་སྤང་བ་དང་།འཇམ་པ་ཅུང་ཟད་དང་། སེམས་ལ་དགའ་བ་དགོད་འཆོར་བ་ཙམ་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ཡོད་པའོ། །གསལ་བའི་བྱེ་བྲག་གསུམ་ནི། རབ་མིག་གིས་མཐོང་བ་བས་གསལ་ཞིང་འཇམ་པའམ་སྙམ་པ་དང་། འབྲིང་མངོན་ སུམ་དུ་མཐོང་བ་དང་འདྲ་སྙམ་པ་དང་།ཐ་མ་ཆ་རྫོགས་པར་གསལ་བར་མི་སྣང་བ་སྟེ། དེ་རྣམས་གང་བྱུང་ཡང་རུང་ཆོག་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་དེ་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཕྱིས་ནི་སྐྱེད་དབྱུང་སྟེ། མི་གསལ་བ་གསལ་བར་བྱ་བ་དང་། གསལ་བ་ཡུན་རིང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་བྱའོ། །ལ་ ལན་རེ་བརྟེན་པའི་ཐབས་མི་དགོས་ཟེར་ཏེ།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྟན་པའི་ཐབས་ནི་བསྒོམ་པ་དང་ངལ་གསོ་བ་གཉིས་ཀ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཁམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་དཔག་དགོས་པས་ཤིན་ཏུ་གཅེས་སོ། །ཁམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཁམས་རབ་ཅིག་ཡིན་ན་ཁམས་མི་བདེ་ བ་མེད་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་གནས་པ་རྙེད་ན།ཉི་མ་གསུམ་མཚན་མོ་གསུམ་སྲོད་ཐོ་རངས་དང་། ཉིན་པར་གསལ་བའམ་རྩོལ་བ་མི་བྱ་བར་སྔར་ཇི་ཙམ་སྣང་བ་དེ་མ་ཤོར་བར་ནུས་ཚད་དུ་བསྒོམ་མོ། །ཅུང་ཟད་མི་བདེ་བའི་སྐབས་སུ་སེམས་གནས་པར་གྱུར་ན། ཉི་མ་གཉིས་དང་། མཚན་མོ་གཉིས་སུ་སྲོད་ དང་ཐོ་རངས་དང་ཉིན་པར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ།

从这些不定中，一座中可现二种、三种或四种于一补特伽罗，但五种同时显现于一座中则不可能，因与唯色相违故。于唯色中亦有与前身色相符与不符二者。若一切显现为黑色，则为界不调。
何故称为不定？因于生起次第三时，彼等任何皆不定故称为不定。于此时不应随彼等，应修习前所观想之身。其他虽似明显，然不具所欲安住之相故不应随行，因损害界故。由不随行而生起，于强弱二种精进完整显现等具足所欲安住之相。具足所欲安住之相者，于不定中亦当示现方便。后随所欲转变。
顿时与渐次彼等之住量为四相，明显差别为上中下三。其中四相为：于强弱二种精进完整显现、能住整座、离沉掉二者、身之安乐舍弃与稍许柔和、心生欢喜略有笑意、具心一境性分。
明显差别三者：上者较眼见更明显柔和之感，中者似现量所见之感，下者不显现完整分相。彼等任一生起皆当知足，暂时当如是示现。后当生起，当以方便令不明显转为明显、明显转为持久等。
有谓偶尔不需稳固方便，然非如是。稳固方便为修习与休息二者，故当依界差别而度量，极为重要。如何了知界差别？若为上界，于界无不适时获得心住，则三日三夜黄昏黎明与白昼明显或不用功用，如前所显现不失尽力修习。于稍有不适时获得心住，则二日二夜于黄昏、黎明与白昼如前修习。

།ཁམས་འབྲིང་གིས་མི་བདེ་བ་མེད་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་གནས་པར་གྱུར་ན། ཉི་མ་གཉིས་དང་མཚན་མོ་གཉིས་སུ་སྲོད་དང་ཐོ་རངས་ཉིན་པར་ནུས་ཆད་དུ་བསྒོམ་མོ། །ཅུང་ཟད་མི་བདེ་བའི་དུས་སུ་སེམས་གནས་པར་གྱུར་ན། ཉི་མ་གཅིག་དང་མཚན་མོ་གཅིག་སྲོད་ དང་ཐོ་རངས་ཉིན་པར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ།།ཁམས་ཐ་མས་མི་བདེ་བ་མེད་པའི་དུས་སུ་སེམས་གནས་པར་གྱུར་ན། ཉི་མ་གཅིག་དང་མཚན་མོ་གཅིག་ཏུ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ། །ཅུང་ཟད་སེམས་མི་བདེ་བའི་དུས་སུ་སེམས་གནས་པར་གྱུར་ན། ཐུན་གྱི་ཚད་ནི་དང་པོ་སློབ་པ་ཙམ་དུ་བྱ་སྟེ། ཤེས་པ་ནི་ མི་བསྒྲིམས་པར་ཉིན་མཚན་གཉིས་ཙམ་དུ་བསྒོམ་མོ།།དེ་ནི་སྤྱིར་བཏང་བ་སྟེ། གསུམ་ཀས་ཀྱང་ནམ་ལུས་ངལ་བ་དང་། ཤུགས་འབྱུང་བ་དང་། དངང་བ་དང་། མགོ་བགས་ཀྱིས་ལྕི་བ་དང་། ཡང་ཡང་བྱིང་སྟེ་འགྲོ་བའམ་ནུས་པ་བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་འཕྲོ་བཅད། གསུམ་ཀས་ཀྱང་ཁམས་ཆེར་མི་བདེ་བ་དང་། སེམས་གནས་པ་དུས་མཚུངས་པར་གྱུར་ན། ཡེ་མི་བསྒོམ་པར་ངལ་གསོའོ། །ཁམས་སོར་མ་ཆུད་ཀྱི་བར་དུ་ཡུད་ཙམ་ལྟ་བ་ལས་ཐུན་དུ་བཅད་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བརྟན་པའི་ཐབས་ཀྱིས་བརྟན་པར་བྱས་པའི་དམིགས་པ་དེ་ངོས་གཟུང་བ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དེ་མ་ཐོབ་པ་དེའི་བར་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་དེ་ལ་ཅི་ཞེས་བགྱི། །བྱམས་པ་ཞི་གནས་དང་མཐུན་པའི་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ཞི་གནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ།

若中等界于无不适时获得心住，则二日二夜于黄昏、黎明、白昼尽力修习。于稍有不适时获得心住，则一日一夜于黄昏、黎明、白昼如前修习。
若下等界于无不适时获得心住，则一日一夜如前修习。于稍有心不适时获得心住，则座量仅作初学程度，心不用力，于昼夜二时修习。
此为总说，三者皆于身体疲惫、气力生起、惊慌、头部渐重、频频昏沉或力量刚生即断。三者皆于界大不适与心住同时生起时，全不修习而休息。界未恢复之间，仅作片刻观想而不作分座修习。
如是以稳固方便而稳固之所缘，其认定与作意相顺。如是《圣解深密经》云："未得身极轻安与心极轻安之间，于彼作意当如何称？弥勒，是具足止相应胜解，然非止。"

།གང་ཞིག་དྲི་མ་གསུམ་གྱིས ་བསྒྲིབས་པས་ན།




让我为您翻译这段藏文：
由于被三种垢染所遮蔽的那个...
(这句话似乎是一个较长句子的开头部分。如果您能提供完整的句子，我可以提供更准确的翻译。这句话看起来是在描述某种被三种污垢或障碍所遮蔽的状态。)
关于您要求的四种形式标注，由于这段文字不是种子字或咒语，所以我只提供了中文翻译。如果您后续有包含种子字或咒语的藏文，我会按照您的要求以（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的格式标注。


D4375

།དམུས་ལོང་གྱུར་པས་སྤྲུལ་སྐུ་མ་མཐོང་ལ། །འདི་རྟོགས་གོང་ནས་གོང་དུ་གྱུར་པ་ཡིས། །དེ་མཐོང་བྱ་ཕྱིར་བགྱིས་པས་དེ་མཐོང་ཤོག་།ཞི་གནས་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ཅུང་ཟད་བྲིས་པ་རྫོགས་སོ།། །།[]དངོས་དང་དངོས་མེད་རབ་མཁྱེན་ཏེ། སྐུ་མཆོག་མཁའ་ འདྲ་བརྙེས་གྱུར་ཀྱང་།།ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་ཇི་སྲིད་པར། །འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་མུན་འཐོམས་ལ། །ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་སྤོར་མཛད་པ། །དེ་ལ་གུས་པར་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །ཐ་དད་ལས་ལས་བྱུང་བས་ན། །འདི་ལ་མོས་པའི་སྐྱེ་བོ་འགའ། །ཡོད་སྲིད་དེ་དོན་བདག་གིས་ནི། །བསམ་གཏན་ལ་འཇུག་ཅི་ ནུས་བསྡུ།།སྡོམ་ནི། ཚོགས་དང་དམིགས་དང་ཉེས་པ་དང་། །སྤང་བྱ་གོ་རིམས་བརྟགས་འབྲས་བུ། །དེ་ལ་ཚོགས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་དང་ནང་གིའོ། །དེ་ལ་ཕྱིའི་མདོར་བསྡུ་ན་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ས་ཕྱོགས་སོ། །ནང་གི་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་གཉིས་ཏེ། །མ་ཆགས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་ པར་དག་པའོ།།འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་དགས་འགྲུབ། །ཅེས་ཀྱང་གསུངས་ལ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སེམས་གནས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ཅེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་གང་ཞེ་ན། འདིར་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་ལས་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ལ་གནས་པ། སེམས་ལས་བྱུང་བ། སེམས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། སེམས་ཤིན་ཏུ་བཅིལ། སེམས་ཤིན་ཏུ་བརྟུལ། ཤིན་ཏུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ནས་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ཤིན་ཏུ་བཅིལ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་བརྟུལ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ཆོས་རྣམས་དེ་ལྟར་མཐོང་བས རྒྱུ་དེ་དང་།རྐྱེན་དེ་དང་། གཞི་དེས་སེམས་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནན་ཏན་བྱེད་དེ། སེམས་ཉིད་ལ་སེམས་ཉིད་འདོགས་སོ། །སེམས་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །སེམས་ཉིད་ལ་སེམས་རབ་ཏུ་གཞོག་གོ། །དེ་ལྟར་ཞི་བ་ལ་བརྩོན་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། རྩེ་ གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་མཉམ་པར་འཇོག་གོ།།སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བར་གྱུར་ནས་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། བཅས་པ། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་ པའི་དགའ་བ་དང་།བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོར་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།
因为成为盲人而看不见化身，通过对此理解越来越深入，为了能见到它而修行，愿能见到它。略述入止观方便已圆满。

